بجز تخت شونت کجا سر بذارمتو دلسوز من باش به جای رسیدمکه راهی ندارم تو دلسوز من باشچراغ کدوم شب تن سر پناه کدوم خونه ایعزیز دل من هوادار بغض کدوم شونه ای توبرم سمت کی جز تو از بدش دلت پیش من نیستامیدم

آمـدی، آمـــدنت حـالِ مرا ریخت به هم ..یک نگاهت، همه فلسفه را ریخت به همآمـدی و دلِ مـن سخــت در این اندیشــه؛آن همه منطق و قانون چرا ریخت به هم؟؟قاضیِ عادلِ قصه به نگاهت دل باخت !!یک نگه کردی و یک دا

تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت. من همه، محو تماشای نگاهت . . .

تنهاییام را با تو قسمت میکنم سهم کمی نیستگستردهتر از عالم تنهایی من عالمی نیستغم آنقدر دارم که میخواهم تمام فصلها رابر سفرهی رنگین خود بنشانمت بنشین غمی نیستحوای من بر من مگیر این خودستانی را که

برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست گویی همه خوابند، کسی را به کسی نیست آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست این قافله از قافله سالار خراب است اینجا خبر از پیش رو و باز پ

کوچه شهر دلماز صدای پای تو خالیهنقش صد خاطره از روزایدور عابر این کوچه خیالیهبه شب کوچه دل دیگه مهتاب نمیادتوی حجله چشام عروسه خواب نمیادکوچه شهر دلم بی تو کوچه غمههمه روزاش ابریه روز آفتابیش کمهغم تن

عشق ِ من تو اشتباه نکنبی رمق منو رها نکنبذار که تکیه گاه تو بشه همین دل ِ شکستمبا غمم غریبگی نکنسخت نگیر تو سادگی نکنغمه تمومه عالمه تو لرزش ِ صدای خستمزندگی همین دقیقههاستعشق همین نگاه ِ بین ماستببی

گاهی گمان نمیکنی ولی خوب میشودگاهی نمیشود که نمیشود که نمیشودگاهی بساط عیش خودش جور میشودگاهی دگر تهیه بدستور میشودگه جور میشود خود آن بی مقدمهگه با دو صد مقدمه ناجور میشودگاهی هزار دوره دعا بی اجابت

دلم از خیلی روزا با کسی نیستتو دلم فریاد و فریاد رسی نیستشدم اون هرزه گیاهی که گلاشپر پر دستای خار و خسی نیستدیگه دل با کسی نیستدیگه فریاد رسی نیستآسمون ابری شدهدیگه خار و خسی نیستبارون از ابرا سبک تر

ﺭﺍﺗﻮ ﺑﺮﻭ ﻣﺴﺎﻓﺮ، ﺑﺮﮔﺸﺘﻨﺖ ﻋﺬﺍﺑﻪﻣﻦ ﺗﺸﻨﻪ ﻟﺐ ﺗﮑﻴﺪﻡ، ﺁﺏ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻑ ﮔِﻞ ﺁﺑﻪﺍﺯ ﺩﻭﺭﻫﺎ ﭼﻪ ﺯﻳﺒﺎﺳﺖ، ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺁﺑﻲ ﻋﺸﻖﺍﻣﺎ ﺩﺭﻳﻎ ﻭ ﺍﻓﺴﻮﺱ، ﭼﻮﻥ ﻣﻲ ﺭﺳﻲ ﺳﺮﺍﺑﻪﻫﺮ ﻳﺎﺭ ﺍﻫﻞ ﻧﻴﺮﻧﮓ، ﻫﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﺍﻫﻞ ﺣﻴﻠﻪﺑﺎ ﭘﺸﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺧﻨﺠﺮ، ﻣﻮﻧﺪﻡ ﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﻗﺒ

ای گل بهارم دشت لاله زارمقلبه داغدارمسنگ بی مزارمدرد موندگارمروز ناگوارمزخم بی شمارمزهر روزگارم

داری میری از خونه ی آرزو جدا میشم از تو چه آوارهکنارت نمیزارم از زندگیم برو زندگی کن بزارم کنارپی آرزوهای بد از منی منم غصه هام رو به دوش میکشممیتونیم از عشقت بمیرم ولی نمیتونم عشق یکی دیگه شمواست بهت

تو عاشق نبودیکه درده دلِ عاشقارو بفهمیتو بارون نموندی که دلگیری این هوارو بفهمیتو گریه نکردی برای کسی تا بدونی چی میگندلت تنگ نبوده میخندی تا از حسِ دلتنگی میگمتو تنها نموندی که حالدل بی قرارو بفهمیعز

نه جیک جیک مستانت نه سردی زمستانت رجوع کن به دستانت چه روزهای بسیاری که ظلمها روا کردی به دستهای بسیاری شبانه مرد گاریچی به خانه میکشد خود را اگر که مادیان خسته اگر طناب هم پاره درون مرد همواره کشیده

وقتی که گل در نمیادسواری اینور نمیادکوه و بیابون چی چیهوقتی که بارون نمیادابر زمستون نمیاداین همه ناودون چی چیهحالا تو دست بی صدادشنه ی ما شعر و غزلقصه ی مرگ عاطفهخوابای خوب بغل بغلانگار با هم غریبه ا

نمی خواستم برم رفتم پشیمونم اگه رفتمدارم می میرم از عشقتمن از عشق تو سر رفتم نمی تونم که برگردمبه احساس تو بد کردمنفهمیدم چی پیش اومدکه قرمز بودو رد کردمهوا هروقت که بارونیستتو فکر من چراغونیستپرم از

سفر کردم که از عشقت جدا شم دلم مي خواست دگر عاشق نباشم ولي عشقت تو قلبم مونده، اي واي دل ديوونمو سوزونده اي دل هموزم عاشقم، دنياي دردم مثل پروانه ها دورت مي گردم سفر کردم که از يادم بري، ديدم

بزن باران ببار از چشم من بزن باران بزن باران بزن بزن باران که ش&#1

هر از چند وقتی آدمی یکارایی میکنه یا اتفاقتی براش می افته یکسری مسایل براش زنده میشه که صرفا وقایع تلخ یا شیرین گذشته نیست راستش چندین ساله تقریبا روزی نیست که به &#1

دوس دارم در گوش هم از احساس بگوییم بعد از آن احساس بنوشیم و احساس نفس بکشیم و بگوییم چقدر شقایق زیباست ...و ناامید نباشیمهمانطور ک من با حس این لحظه ، لحظه ای امیدوار شدم شاید هیچوقت یه نفری نباشه ک هم ک&#160